donderdag 23 april 2015

Het laatste beetje azijn, wie maakt me los?

Nog ff terug kijken



Dat we samen een goed inkomen hadden is al een tijd geleden. In die tijd hoefden we niet tet letten op de kosten en kon alles. Beide een vaste baan en regelmatig inkomen. Het kon niet beter, of toch ....


Het verlangen om een eigen bedrijf te hebben is steeds aanwezig geweest en 10 jaar geleden heb ik de daad bij het woord gevoegd.
Ik heb mijn baan opgezegd en ben gestart met een eigen bedrijf, je weet wel een ZZP bedrijf. Ik ga me verhuren aan bedrijven en zal dit per uur in rekening brengen. Laat de zilvervloot maar binnen komen.


De werkelijkheid is iets anders verlopen. De inkt van mijn ontslagbrief was nog niet droog of de 1e economische crisis klopt aan. Terug gaan was er niet meer bij. Wat nu?
Gelukkig toch een paar kleine opdrachten en we zijn de winter door. De jaren die volgen zal het zo blijven. Toch dit is het niet. Dit is geen onderneming, dat moet anders.


Terugvallen op de kennis die ik in loondienst de afgelopen jaren heb opgebouwd. Ik ga een eenmanszaak beginnen en dat wordt een succes. Begin klein en dan groeien. De start is veel belovend.
Helaas 2 onbetrouwbare zakenpartners en een flink aantal teleurstellingen later, word ik wakker uit de droom en zal ik opzoek moeten gaan vaste baan in loondienst.


De angst voor de financiële problemen die wij met onze gezin tegemoet gaan, houdt me wakker en zorgt voor veel stress. En niet alleen bij mij ook bij het gezin en onze omgeving. Samen gaan we aan de slag om alles uit te zoeken, zoals uitkering aanvragen, de vaste lasten in beeld  brengen, etc. We gaan deze nachtmerrie aanpakken en verslaan!


Dit is het laatste beetje azijn, nu gaan we weer richting het zoet.

We schrikken wel van de hoge vaste lasten die we hebben. We schrikken ook van het sociale stelsel en van het UWV.  Hoe doen die beroepswerkeloze het toch?
We hebben geen recht op een ww- en/of bijstandsuitkering omdat ik een ondernemer ben en een koophuis bezit, hier hebben we onze hele werkzame leven aan mee betaald. Dat gaat het niet worden!


Op zoek naar een baan, dat zal niet moeilijk zijn. Ik heb in ieder geval mijn HBO opleiding om terug te vallen. Op naar een uitzendbureau. Daar wordt ik letterlijk uitgelachen en als een klein kind weggestuurd. "Meneer, U bent te hoog opgeleid! "  (HBO, dat valt dus wel mee)


Dat wordt dus kijken naar tijdelijk werk op het internet. En dan maar liegen over mijn opleiding. De 1e poging direct geluk, ik kan werken bij een bedrijf voor 12 uur per week tegen een uurtarief van 9 euro. De werktijden zijn vooral 's nachts. Gelukkig kan ik ook extra uren maken. Mijn vrouw heeft ook een parttimer baan gevonden. Dat is gelukkig nog snel gegaan. Alleen de kleine letters vertellen dat het gaat om flex contracten, deze mogen maar beperkt worden verlengd. Hier kom ik later op terug.


Gelukkig kunnen we nu de privé kosten dekken met de nieuwe banen. 1e prioriteit is geregeld, nu zorgen voor een verlaging van de vaste kosten etc.


In een volgend blog zal ik vertellen hoe we dit hebben aangepakt.

Wij Overleven met minder!










Geen opmerkingen: